Voormalig gevechtspiloot Alex Calder is verrast wanneer zijn jeugdliefde Kim hem vraagt haar man Todd van Zyl te helpen. Todd is de oudste zoon van de machtige Zuid-Afrikaanse krantentycoon Cornelius van Zyl wiens vrouw achttien jaar geleden werd vermoord. Todd heeft altijd gedacht dat zij het slachtoffer was van guerrillastrijders, maar een recent ontdekte brief van zijn moeder werpt een ander licht op de gebeurtenissen. Hij ziet Alex als zijn laatste strohalm om de mysterieuze dood van zijn moeder op te helderen.

De sleutel tot het mysterie blijkt namelijk te liggen bij Alex’ voormalige werkgever, de investeringsbank Bloomfield Weiss. Alex komt er al snel achter dat er meer aan de hand is en stuit op een internationaal complot dat haar oorspong vindt in het door de Apartheid geteisterde Zuid-Afrika. Een ontdekking waarmee hij niet alleen grote zakelijke belangen op het spel zet, maar ook de levens van zijn dierbaren in gevaar brengt…

Tweede deel uit de Alex Calder serie.

Recensie:

"Te min plofstof"

Het meest gebruikte woord anno 2009 is kredietcrisis. De aandelenkoersen zijn in de herfst van 2008 schrikbarend gekelderd en de meeste banken hadden een kapitaalinjectie van de overheid nodig om te kunnen overleven. Een andere branche die al langere tijd te kampen heeft met teruglopende inkomsten en oplages is die van de krant, zowel landelijk als regionaal. Door de aanhoudende crisis wordt deze sector nog eens extra hard getroffen. Hoog tijd dus voor een financiële thriller van Michael Ridpath over investeringsbanken en dagbladen.

"Alex Calder, ex gevechtsvlieger bij de RAF, krijgt onverwacht visite van Kim, een oude jeugdvriendin, en haar man Todd, de oudste zoon van krantenmagnaat Cornelius van Zyl. Todd is recentelijk in het bezit gekomen van een brief van zijn moeder Martha die 18 jaar geleden onder verdachte omstandigheden in Zuid-Afrika werd vermoord. De inhoud roept een aantal vraagtekens op en Todd is vastbesloten achter de waarheid te komen tegen de uitdrukkelijke wens van zijn vader. In de brief wordt de naam genoemd van een bankier van Bloomfield Weiss, de investeringsbank die toentertijd betrokken was bij een belangrijke overname door Zyl news. De persoon in kwestie weigert echter het tweetal te woord te staan en daarom roepen ze de hulp in van Alex die, voordat hij zijn eigen vliegveld begon, obligatiehandelaar was bij dezelfde bank. Alex voelt aanvankelijk weinig voor het verzoek maar geeft uiteindelijk toch toe. Al spoedig blijkt dat de vragen over de oude moord niet op prijs worden gesteld ....."

Er zijn bij mijn weten niet veel thrillers geschreven die zich in Zuid-Afrika afspelen. Ik heb er in ieder geval weinig van gelezen. Van heel lang geleden kan ik me vaag Grof Wild van Desmond Bagley herinneren en meer recentelijk Dodemansrit van de Zuid-Afrikaanse thrillerschrijver Deon Meyer die overigens in het nawoord, met een aantal anderen, wordt bedankt voor zijn hulp en advies.
Toch is het erg interessant om over dit buitengewoon fascinerende land te lezen. Haar onvoorstelbare rijkdom aan flora en fauna maar tevens trieste keerzijde met veel geweld, ziekte en armoede. Hoewel we deze laatste zaken ook in het Westen kennen is het in Zuid-Afrika veel extremer. Met name de georganiseerde misdaad wordt als een nationale crisis beschouwd omdat het buitenlandse investeerders afschrikt die juist hard nodig zijn voor de economische vooruitgang.

Ridpath laat in Broederbond beide kanten van de Afrikaanse medaille zien. Via terugblikken aan de hand van Martha´s dagboek krijg je een aardige kijk op de mooie en minder mooie kanten van het leven in Zuid-Afrika ten tijde van de Apartheid. Wat ik uitermate leuk vond, waren de stukken in het Zuid Afrikaans, de derde meest gesproken en erkende taal van Zuid-Afrika. Het is een vereenvoudigde vorm van het Nederlands maar het lijkt soms heel raar. Ik moest bepaalde woorden of zinnen een paar keer herlezen om ze te begrijpen. Een makkelijk voorbeeld: "Hy kan enige oomblik bykom." "Wil jy hê ek moet hom permanent stilmaak?"

De dagboekaantekeningen deden mij vaag aan de schrijfstijl van Charlotte Link denken maar Ridpath mist die vrouwelijke touch die het nèt dat beetje extra geeft. En met dat ontbrekende stukje extra kom ik gelijk tot de kern en de makke van Broederbond. Het is een leuk en, ondanks de financiële en politieke accenten, makkelijk leesbaar verhaal maar het wordt nooit echt heel spannend, meeslepend of heftig. Het is een gemiddelde thriller waarmee ik me prima heb vermaakt maar met op zijn Zuid Afrikaans gezegd "'te min plofstof."

© RtH 14-4-2009

Reageren? Klik hier