Inhoud:
Een leugen, een minnaar lang
geleden, een stil en duister verlangen... Iedere vrouw heeft wel
een geheim dat zij aan niemand durft te vertellen. Niemand weet
dat beter dan FBI-agente Smoky Barrett. Maar wat probeerde de
jonge vrouw te verbergen die hoog in een verkeersvliegtuig werd
vermoord? En wat is de betekenis van het kruis dat in haar lichaam
werd achtergelaten? Smoky en haar team openen de jacht op een
seriemoordenaar die de diepste geheimen van zijn slachtoffers
gebruikt om hen te vermoorden.
Recensie:
Vergiffenis en absolutie
In het duister is de derde thriller van Cody
McFadyen met wederom Smokey Barett in de hoofdrol. Zijn
vorige twee boeken waren, zacht uitgedrukt, nogal bloederig en
gruwelijk van aard en ik was benieuwd welke bloedstollende
fictie me nu weer te wachten stond.
"Tijdens een vlucht van Texas naar Virginia wordt Lisa Reid,
dochter van een vooraanstaand congreslid, vermoord. Vanwege de
politieke implicaties en enkele gevoelige details worden Smokey
Barett en haar team op de zaak gezet. Al snel blijkt de dood van
Lisa niet de eerste maar de laatste uit een serie van moorden te
zijn. De politieke carrière van het congreslid lijkt in het niet
te vallen bij de veel grotere schade die de zaak kan aanrichten
naarmate Smokey en haar team dichter bij de oplossing komen."
Zoals je van McFadyen kan verwachten, gaat het er
In het duister niet zachtzinnig aan toe. Toch lijkt zijn
derde thriller iets minder bloederig te zijn dan zijn vorige
twee boeken of ik ben er inmiddels aan gewend geraakt. Dat
laatste denk ik echter niet want ik vond bepaalde scènes nog
steeds schokkend om te lezen. Het verhaal is spannend en leest
mede daardoor vrij vlot. Het positieve is bovendien dat het "honey-love-peil",
waar sommige mensen zich in de vorige boeken van McFadyen
nogal aan stoorden, in dit deel aanzienlijk is gedaald.
Naast deze positieve punten kent In het duister ook een
paar negatieve kanten. Wat me als eerste opviel, was dat
McFadyens kookkunst waarschijnlijk niet verder komt dan
macaroni met kaas want als er al eens gegeten werd, kwam dit
pastagerecht op tafel. Verder viel het hoge sexgehalte op en met
name de orale sex. Dit gebeurde niet bepaald in subtiele
bewoordingen maar op zeer grove wijze. Het nut om fellatio zo
rauw onder woorden te brengen, ontging mij totaal. Zelfs tussen
plat en grof taalgebruik zit nog een groot verschil. Ik vermoed
dat McFadyen het heeft gedaan om te shockeren maar
in mijn optiek was het misplaatst en onnodig.
Niettemin is In het duister een zeer aardige thriller
geworden waarin vergiffenis en absolutie een grote rol spelen.
©
RtH 2-11-2009
Reageren?
Klik hier
|
