Recensie:
Moord op afstand
Met De wrede hand
keert
Val McDermid terug naar het succesvolle speurdersduo
Hill en Jordan en begeeft ze zich in de arena van het voetbal.
Ik kreeg de indruk dat het voetbalwereldje haar niet geheel
onbekend voorkwam. Het zou me niks verbazen als ze ooit fanatiek
supporter is geweest van een of andere Engelse of Schotse club
of wellicht nog steeds is. In dit deel wordt ook een tipje van
de sluier opgelicht over de achtergrond van Tony Hill als plots
zijn moeder opduikt uit het niets.
Carol Jordan,
hoofdinspecteur Team Zware Misdrijven, krijgt te maken met een
gifmoord op voetballer en sterspeler Robbie Bishop van de
plaatselijke trots Bradfield Victoria. Het is in de huidige tijd
een ongebruikelijke methode om iemand om het leven te brengen
maar nog even effectief als voorheen. De sporen zijn schaars
mede omdat het tijdstip van de dood veel later is dan het moment
dat de eigenlijke misdaad heeft plaatsgevonden. Het is moord op
afstand met een soort van tijdklok. Tony ligt in het ziekenhuis,
half verdoofd door de medicijnen en de pijn maar hij probeert zo
goed en kwaad het gaat Carol te helpen met zijn verhelderende
inzichten.
Het is alweer drie jaar geleden dat het laatste boek De Kwelling
uit de Tony Hill/Carol Jordan serie is verschenen. Ik moest
daarom eerst alles weer een beetje op een rijtje krijgen voordat
ik echt in het verhaal kwam ook omdat er nogal veel naar
gebeurtenissen uit eerdere boeken wordt verwezen. Op zich kun je
De wrede hand
afzonderlijk van de rest lezen maar je mist wel veel.
Alhoewel... mijn geheugen wist ook niet feilloos alle voorvallen
terug te halen maar het kwam me niet geheel onbekend voor.
Met dit vijfde deel bewijst
McDermid
dat een boek over een seriemoordenaar ook op een andere manier
geschreven kan worden. Tegenwoordig lijkt het vaak dat
schrijvers, puur uit effectbejag, de overtreffende trap hanteren
bij het beschrijven van een moord door een psychopaat. De ene
moord is nog luguberder en bloederiger dan de ander en alle
gruwelijkheden worden tot in detail beschreven.
McDermid
kon daar zelf ook wat, lees haar vorige werk maar, des te
opmerkelijker dat daar in dit boek geen sprake van is.
De wrede hand
is een eigentijdse thriller geworden, zoals gezegd minder
huiveringwekkend dan de andere delen uit de serie maar niet
minder spannend en minstens zo goed. Het boek bevat voor mijn
gevoel wat Kate Brannigan invloeden en meer humor maar het is
ook een maatschappijkritisch boek geworden. Tussen de regels
door lees je de bedenkingen die
McDermid
heeft over o.a. de rol van de pers en het publieke vertoon van
verdriet bij het overlijden van een beroemdheid. Ook op andere
vlakken laat ze duidelijk haar afkeuring blijken over het gedrag
van burgers en overheid. Toch blijft het oplossen van de misdaad
centraal staan en
McDermid
geeft verscheidene aanwijzingen om deze te
ontrafelen maar ik zag ze niet. Pas op het laatst kreeg ik het
door en vielen alle stukjes op hun plek. Briljant!
©
RtH 30-06-2008
Reageren?
Klik hier
