Inhoud:
Prins Plicht staat op het punt te trouwen met
Elliania, een prinses van de Buiteneilanden, een huwelijk dat de
band tussen beide rijken moet versterken. Maar tot ieders
verrassing heeft ze een voorwaarde gesteld aan het huwelijk. Prins
Plicht moet zijn mannelijkheid bewijzen en op zoek gaan naar een
draak in het ijs van het koude noorden om die te doden.Samen met zijn oude mentor Chade en zijn
vriend de Nar vergezelt Fitz Chevalric in zijn vermomming van de
trouwe dienaar Tom Dassenkop zijn Prins naar het eiland waar de
draak in het ijs vastzit. Daar aangekomen blijkt er iemand te zijn
die heel andere plannen heeft met de draak en die het
reisgezelschap in het geheim tegenwerkt.
En dan is er de Nar, die eindelijk zijn
lotsbestemming naderbij ziet komen, tot grote wanhoop van Fitz.
Recensie:
Magi(e)straal!!
In het slot van De boeken van de Nar
staat Prins Plicht op het punt te trouwen met Narkieza Elliania
-
een jonge prinses van de Buiteneilanden - om zo de fragiele vrede
tussen beide landen te bestendigen. Maar de Narkieza stelt
echter één vreemde voorwaarde: de prins moet haar zijn
waardigheid bewijzen door de kop van de draak IJsvuur bij haar
thuis te brengen. Samen met o.a. zijn oude mentor Chade en zijn
vriend de Nar vergezelt Fitz Chevalric de prins naar het eiland
Aslevjal in het hoge koude noorden waar volgens een oude legende
de draak vastgevroren zit in het ijs. Het blijkt een missie waar
veel meer van af blijkt te hangen dan alleen het lot van de Zes
hertogdommen en een huwelijk.
Helaas heb ik te lang gewacht met het lezen van Het lot
van de Nar sinds het vorige deel. Ik kon me grofweg
de lijn van het verhaal nog wel herinneren maar het kostte me
wat meer tijd om de wat mindere prominente personages weer
helder op het netvlies te krijgen. Desondanks zat ik al weer
snel in de fantastische wereld van Robin
Hobb. Zij heeft de gave om het ongeloofwaardige bijna
geloofwaardig te maken. Er zaten, voor mij, slechts enkele wat
mindere, te fantasierijke, passage in het boek maar deze werden
ruimschoots gecompenseerd door de beeldschone vertelkracht van
Hobb. Op een bepaald moment beschreef
ze hoe Fitz Chevalric in een melancholische bui terecht kwam en
ik voelde me gewoon mistroostig mee worden. Hoe ze ook andere
emoties en de magie (alsof het doodnormaal is) beschrijft, is in
één woord: magi(e)straal! Je leeft en lijdt domweg mee met de
hoofdpersonen. Het gaat niet zozeer over fantasierijke dingen
maar vooral over liefde, vriendschap, opoffering, plicht enz.
en alle consequenties die daar uit voort vloeien.
Mijn wens is ooit, dat zal wel na mijn pensionering worden, alle
delen van De Boeken van de - Zieners, Levende schepen en
de Nar - achter elkaar te lezen zodat ik vanaf het prille
begin tot het bittere eind nog een keer volop kan genieten van
deze fantastische verhalen.
©
RtH 21-01-2008
Ook verschenen als:
|
|
 |
|
