Inhoud:
Tim Harding bewijst Barney Tozer een vriendendienst
door een simpel klusje op te knappen. Bij een veiling is een
gestolen familie-erfstuk van de Tozers opgedoken, een prachtige
ring met smaragd en ingelegde diamanten. Aan Harding de taak om
een riant bod uit te brengen en de ring aan de familie te
overhandigen.
Aan de ring kleeft echter een akelige geschiedenis. Eens zat
hij om de vinger van admiraal Shovell die het onfortuinlijke
schip de HMS Association in 1707 op de klippen liet lopen. De
gehele bemanning verdronk en Shovell spoelde aan voor de kust
bij de Scilly-eilanden. Een lijkenpikker wilde het kleinood
stelen en hakte de vinger, met ring en al, van de hand van de
admiraal. Sindsdien vinden eigenaren van de ring steeds een
vroegtijdig einde aan hun leven.
Als Harding zich in de zaak verdiept, stapelen de vragen zich
op. Waarom maakt de ring zoveel slachtoffers? Wie is die dame
die steeds zijn pad kruist? En waarom zijn de Tozers zo op het
bezit van de ring gebrand?
Recensie:
Stuurmanskunst
Barney Tozer, een welvarende Engelse
zakenman gevestigd in Monaco vraagt Tim Harding hem een
vriendendienst te bewijzen. Hij vraagt Harding naar Engeland te
reizen om op een ring uit de boedel van zijn oom Gabriel Tozer te
bieden bij een openbare veiling van de nalatenschap. Over de ring
doen de wildste geruchten de ronde maar ook over Barney Tozer.
Vanaf het moment dat Harding in Penzance, Cornwall arriveert,
tuimelt Harding van de ene gebeurtenis in de andere. En wat heeft
de ramp met de HMS Association in 1707 met de ring te maken?
Roemloos ten onder is een
aangename literaire thriller die vlot wegleest. Ik vond
'm zelfs een beetje on-Goddards waarbij ik moet aantekenen
dat ik nog niet alles van hem heb gelezen m.n. zijn recentere werk
niet. Het verhaal speelt zich af in het heden maar
bevat verwijzingen naar waargebeurde gebeurtenissen uit het
verleden; Goddard is niet voor niks historicus. De
zoektocht van Harding naar de waarheid wordt in korte hoofdstukken
verteld en bijna ieder hoofdstuk eindigt met een cliffhanger, ook
dat ben ik niet van Goddard gewend, maar daardoor had ik
wel steeds de aandrang om verder te lezen. De ontwikkelingen volgen elkaar in snel tempo op en er worden steeds nieuwe
personages ten tonele gevoerd maar het was goed te volgen al leek het op een bepaald moment een echte Goddardiaanse knoop te worden.
Met Roemloos ten onder is
Goddard absoluut niet kopje onder gegaan maar heeft hij zijn schip
vakkundig langs de klippen geloodst. Hier en daar schuurde hij
langs een rots maar al met al bewees hij wederom
een capabele kapitein te zijn op de zee der letteren.
© RtH 15-10-2007
|
