Dit is het verbazingwekkende uitgangspunt van een even opmerkelijk boek dat bij verschijnen in Amerika betiteld werd als: ‘meeslepend, ongewoon en briljant gecomponeerd’. 

Recensie:

Maatschappelijke spiegel

Naar aanleiding van het proces tegen Saddam Hoessein in Amerika wilde ik het boek Het proces Adolf Hitler eens herlezen. De eerst keer dat ik dit boek las, in 1981, was ik namelijk nogal onder de indruk van dit werk maar 25 jaar later is daar toch weinig van overgebleven. Tegenwoordig zijn processen tegen van oorlogsmisdaden beschuldigde leiders van een land "normaler" geworden, denk daarbij maar aan de tribunalen tegen Milosevic en Babic in Den Haag en de onlangs terechtgestelde Saddam Hoessein.
Het vraagstuk in het boek is namelijk of staatslieden (buiten hun eigen land) berecht mogen worden is daarom gedateerd of misschien was Van Rjndt juist zijn tijd ver vooruit?

Het proces Adolf Hitler is geen lichte kost en leest soms lastig door de lange volzinnen en juridische en politieke verhandelingen. Toch zet het boek je op bepaalde punten aan het denken. Bijvoorbeeld in het verweer tegen de aanklacht van het systematisch uitroeien van de Joden, de zgn. "Endlösung", antwoord Hitler: "Als de Joden zulke kostbare waar vormden waarom ontving dan geen enkel land de 900 Joden die ik op de boot heb gezet, met open armen?" Een verwijzing naar de SS St. Louis die, op 13 mei 1939, met 937 door de dood bedreigde joden aan boord de haven van Hamburg uitvoer en asiel zocht in o.a. Cuba, Venezuela, Argentinië, Amerika, Canada en Engeland maar nergens werd toegelaten. De Joden dreigden terug te moeten naar Hamburg tot de Belgische regering onder bepaalde garanties - dat het geen geld ging kosten - een aantal mensen toeliet. Daarna volgden, maar niet van harte, Nederland, Frankrijk en toen ook Engeland.

Het proces Adolf Hitler is natuurlijk een fictief verhaal maar veel aangehaalde gebeurtenissen uit de oorlog zijn waargebeurd en daarom al de moeite van het lezen waard voor de liefhebbers van boeken over de 2e wereldoorlog maar het vergt enig doorzettingsvermogen.
 

Recensie:

De chemie van de dood.
 
David Hunter probeert de nare herinneringen van zijn vroegere leven af te schudden en zoekt zijn toevlucht in het kleine dorp Manham in Norfolk in het oosten van Engeland. Hij tracht daar zo goed en kwaad als het gaat een nieuw leven op te bouwen maar dan wordt er een lijk in verre staat van ontbinding gevonden en wordt David geconfronteerd met zaken die hij juist achter zich wilde laten. De moord heeft echter niet alleen invloed op het leven van David Hunter maar het hele dorp ondergaat een metamorfose van sereen en idyllisch tot grimmig en achterdochtig, met alle vervelende gevolgen van dien.

De geur van sterfelijkheid is een spannend en boeiend geschreven relaas over een brute moord op een jonge vrouw en de verwoestende gevolgen daarvan op een kleine gemeenschap. Klinisch en ingetogen vertelt met een voortdurende onderhuidse spanning die langzaam oploopt als magma in een vulkaan tot de onvermijdelijke maar onverwachte uitbarsting.
   

Recensie:

Inhoud:

De Australische auteur Michael White kent als geen ander de feiten en achtergronden van de geniale Britse wetenschapper Sir. Isaac Newton waarover hij de bekroonde biografie – Sir Isaac Newton, the Last Sorcerer – schreef. De voormalige popartiest heeft meer dan vijfentwintig non-fictie boeken op zijn naam staan. Equinox is zijn veelbelovende thrillerdebuut dat in vijfentwintig landen zal verschijnen. De Engelse universiteitsstad Oxford wordt opgeschrikt door de brute moord op een jonge studente. Na de vondst van haar levenloze lichaam valt het intieme etentje van thrillerauteur Laura Niven en politiefotograaf Philip Bainbridge in het water. Ze spoedden zich naar de plaats delict. Het beeld dat Philip op de gevoelige plaat moet vastleggen is huiveringwekkend. Het hart van het slachtoffer is met chirurgische precisie uit het lichaam verwijderd. Op de lege plek glinstert een oude gouden munt. Vierentwintig uur later vindt de politie opnieuw een lichaam van een vermoorde studente. Nu zijn de hersenen verwijderd. In de schedel van het meisje blinkt een oude zilveren munt. Geholpen door Philip en hun dochter Joanna bijt Laura zich in de zaak vast en ontdekt dat er in de rijke historie van Oxford vaker moorden gepleegd zijn met dezelfde gruwelijke details. Heden en verleden komen bij elkaar als de link wordt gelegd naar het 17de-eeuwse Oxford, de geheime occulte kant van de beroemde wetenschapper Isaac Newton en zijn verbeten speurtocht naar het eeuwige leven…

Recensie:

Het muntje viel niet.

Oxford 2006. Een jonge vrouw wordt wreed vermoord. Haar hart is verwijderd en op die plek ligt nu een oude gouden munt. Vierentwintig uur later wordt het volgende slachtoffer gevonden. Haar hersenen ontbreken en een zilveren munt schittert in de lege schedel… Politiefotograaf Philip Bainbridge en zijn ex-vriendin Laura Niven raken betrokken bij deze zaken en ontdekken dat deze gruwelijke, rituele moorden een connectie met het verleden hebben.

Feiten en fictie, een geheime orde, rituele moorden in het heden en verleden dat zijn ingrediënten in een thriller die mij doen watertanden. Tel daarbij op de veelbelovende kreet “Thriller van het jaar”, de intrigerende cover en ik was verkocht. Maar….. het muntje viel niet!

Misschien waren de verwachtingen te hoog gespannen vanwege het predikaat “Thriller van het jaar” want ik had meer verwacht. Equinox is niet spannender of mysterieuzer dan b.v. Het Bernini Mysterie van Dan Brown en ook niet gruwelijker dan De stilte van de hel van Cody McFayden. Ook qua originaliteit blonk het boek niet uit want één scène leek zo uit een Indiana Jones film te komen. Ik miste de klik met de hoofdpersonen en werd pas op het laatst het verhaal ingetrokken. Dat ik halverwege het boek al geraden had wie de "meester" was, droeg natuurlijk ook niet bij aan de spanning hoewel ik moet bekennen dat ik op het laatst toch nog voor enkele verrassingen kwam te staan maar over het geheel genomen bracht het boek te weinig. Bovendien staan er enkele storende fouten in.

Ik vond Equinox een gemiddelde thriller die niet lang bij mij zal blijven hangen. Het boek is geen afrader maar ook niet direct een aanrader. Equinox is met veel bombarie op de markt gebracht maar kan in mijn ogen geen enkele aanspraak maken op de titel "Thriller van het jaar". Ik heb dit jaar betere boeken gelezen die m.i. eerder voor deze eretitel in aanmerking komen.
 

Mijn mening:
 
Ik was door mijn boeken heen op vakantie en heb daarom maar Rendez vous gepakt van mijn vriendin. En ik moet zeggen, het was niet slecht integendeel het was een leuk boek. Het begon wat traag en bevatte nauwelijks thrillerelementen maar het werd al maar beter en spannender. Prima boek.
 

Mijn mening:
 
Meenemen en nooit meer vrijlaten

Was het boek Sfinx nog een bijzonder geslaagd uitstapje van de meester van de medische thriller maar Ontvoerd kon mij niet bekoren al zaten er wel een paar leuke spitsvondigheden in. Ik zou zeggen: "Schoenmaker blijf bij je leest".
   

Danny Cray is een 26-jarige beginnend beeldend kunstenaar. Om rond te kunnen komen werkt hij af en toe als onderzoeker bij een groot privé-detectivebureau. Als hij door een van de grootste klanten van het kantoor wordt benaderd om een opdracht te doen, bedenkt hij zich geen moment - hij kan het geld immers goed gebruiken. Hij hoeft alleen maar uit te zoeken wat Terio aan het bestuderen was, en met welke mensen hij contact had. Maar al snel blijkt dat er meer aan de hand is, en de zoektocht voert hem van de straten van Washington naar de bibliotheek van het Vaticaan en uiteindelijk naar een ondergrondse stad in het oosten van Turkije. Terio blijkt onderzoek te hebben gedaan naar een eeuwenoude Koerdische stam, de Jezidi, de de Pauw Engel vereren, ook wel Satan genoemd.

Als er meer mensen op onverklaarbare wijze de dood vinden beseft Danny dat hij zélf Terio's onderzoek moet voortzetten, voordat het te laat is...

Mijn mening:
 
Spannende reis

Of het nu kwam omdat het vorige boek zo slecht was maar van De Jezidi tombe heb ik met volle teugen genoten?! Een heerlijk spannend boek die zich afspeelt in Amerika en o.a. in Italië en Turkije. In laatste genoemde landen ben ik beide geweest en m.n. het gedeelte wat zich afspeelt in Siena bracht vele levendige herinneringen boven. Het plot is wat vergezocht maar ondanks dat heb ik me met deze thriller kostelijk vermaakt.
  

Mijn mening:
 
Disconnected

Op vakantie op Pilion Griekenland leek me dit een leuk boek om te lezen maar na 75 bladzijden gaf ik de moed op. Iedere keer als ik dacht dat het zou beginnen zakte het weer af totdat het me totaal niet meer kon boeien. Ik heb boek achtergelaten in Griekenland.
    

De stilte van de hel is het zenuwslopende relaas van de fysieke en vooral ook mentale strijd tussen FBI-agente Smoky Barrett en seriemoordenaar Jack Jr. Een sterke vrouw tegenover een gruwelijke psychopaat, die veel te veel weet van haar kwetsbare kanten.

Gruwelijk goed

Na het succes van Silence of the lambs uit 1991(!) stortte menig thrillerschrijver zich op het fenomeen seriemoordenaar. De meeste van die boeken zijn slechts  slappe aftreksels, enkele uitzonderingen daargelaten. Het onlangs verschenen De stilte van de hel van Cody McFadyen behoort gelukkig tot die laatste categorie. Van begin tot eind heeft dit boek me geboeid. De stilte van de hel is niet voor fijngevoelige personen, het is echt gruwelijk en je voelt het soms in je maag als je de daden van de moordenaar leest.

Special Agent Smoky Barrett van de FBI die zo haar eigen demonen heeft, wordt uiteindelijk belast met het opsporen van deze bijzondere seriemoordenaar die meent een afstammeling van Jack the Ripper te zijn.
Je leeft met Barrett mee en sommige van haar angsten zijn heel herkenbaar. Ik ervoer tijdens het lezen van het boek heftige emoties; van afschuw tot vertedering. Het boek is superspannend met onverwachtse gebeurtenissen en een wat diepere laag. Misschien is het hier en daar een tikkeltje ongeloofwaardig maar dat vond ik niet storend.

Een veelbelovend debuut van Cody McFadyen en ik ben dan ook zeer benieuwd naar zijn volgende werk.
 

Hoe staat het nu werkelijk?

Met Staat van angst heeft Michael Crichton weer een knappe thriller geschreven. Ik vond het een fraaie mix van De topman van Jonathan Rabb (politiek), De zwerm van Frank Schätzing (milieu) en de boeken van Matthew Reilly (overdreven actie).
Na het lezen van dit boeiende en ook spannende boek, kijk je toch (heel) anders tegen een aantal zaken aan. Staat van angst is een eye-opener en voor elke kritische volger van de milieuproblematiek een must om te lezen.
 

Recensie:

Een kans voor open doel

Als computer en sportliefhebber vormt een thriller over voetbal en internet voor mij een prachtige combinatie maar helaas wist Ridpath deze kans voor open goal niet te benutten. Na een spannende opening concentreerde het spel zich teveel rond de middenstip met te weinig diepe ballen waardoor de aandacht begon te verslappen. Het opvoeren van de druk in de slotfase was te mager om het geheel winnend en bevredigend af te sluiten.
Een gemiste kans!
    

Recensie:

Jeugdsentiment.

In mijn tienerjaren was ik fan van Hammond Innes, Alistair McLean maar met name van Desmond Bagley.
Ik was me aan het beraden op een nieuw boek toen ik zin kreeg om De gouden kiel eens te herlezen, in mijn herinnering een van zijn beste werken. Ik was benieuwd wat ik er vijfentwintig jaar later van zou vinden en ik moet zeggen dat ik er wederom veel plezier aan heb beleefd. Bagley schrijft lekker direct zonder veel tijd te verspillen aan randzaken die er niet echt toe doen. Recht toe recht aan actie zonder extreem geweld en geen gruwelijke, bloederige details die je tegenwoordig bijna in ieder thriller tegenkomt. 

Het gegeven uit De gouden kiel blijft leuk. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog probeert een SS commando in het geheim de schatten van Mussolini "veilig te stellen" maar wordt overvallen door een groepje Partizanen. Deze verstoppen de schat met het idee deze na de oorlog weer op de graven en te verdelen. Van het oorspronkelijk groepje sterven enkele leden onder verdachte omstandigheden, alleen Coertze en Walker blijven over en kennen de exacte locatie van de verborgen schat. Walker heeft een drankprobleem en verteld jaren later in een dronken bui het verhaal aan Halloran, een succesvol scheepsbouwer uit Zuid-Afrika, en die komt met de ingenieuze oplossing om het goud uit Italië te smokkelen maar er zijn meer kapers op de kust.

Het oorspronkelijke boek verscheen in 1964 en sommige zaken zijn gedateerd; schurken die aanvallen met knuppels en messen is niet meer van deze tijd maar als je dit in de context van die jaren kunt plaatsen heb je een leuke avonturenroman in handen die m.i. menig tiener (of oudere), ook in deze tijd, nog weet te boeien.

Desmond Bagley staat niet voor niks op mijn fansite als eerbetoon aan de vele uren leesplezier die hij me in mijn jeugd heeft bezorgd!
 

Kluun (1964) verloor zijn vrouw op 36-jarige leeftijd aan kanker. Zijn debuut Komt een vrouw bij de dokter beleefde in korte tijd tien drukken en wordt in het Duits vertaald. Een film is in voorbereiding.

Mijn mening:
 
Lezen!
 

De onverwachte bezoeker stelt zich zelf voor als James Norton, maar claimt in werkelijkheid Sir James Davenall te zijn. De ware James Davenall heeft echter elf jaar geleden zelfmoord gepleegd. William is diep geschokt want Davenall was destijds de verloofde van zijn vrouw Constance. Hij weigert dan ook Norton te geloven. Ook Davenalls rancuneuze familieleden erkennen Norton niet als erfgenaam en zorgen ervoor dat William - die vreest zijn echtgenote te verliezen - een bondgenootschap met hen sluit. De indringer schijnt echter alle troeven in handen te hebben en William gaat er psychisch welhaast aan onderdoor, alvorens alle schokkende geheimen van de familie Davenall uiteindelijk onthuld worden.

Mijn mening:

Goddard is altijd goed voor vele uren leesplezier maar dit was iets teveel van het goede. De schrijfstijl en sfeerbeschrijving blijven fijn om te lezen maar het verhaal is op sommige punten wel erg langdradig uitgesponnen.
   

Gene Dyne, een machtige biochemisch concern denkt enorme winsten te behalen met een middel om griep te voorkomen. De remedie behelst het manipuleren van het menselijk DNA.

Maar Guy Carson, een jonge, ambitieuze wetenschapper ontdekt al snel dat genetische manipulatie niet zonder risico's is. De kans is groot dat het griepvirus verandert in een killervirus...
   

Follett kraait andermaal victorie.

Het is eind mei 1944 en Operation Overlord, beter bekend als D-Day, is aanstaande. Tegen deze achtergrond maken we kennis met Felicity “Flick” Clairet van de Résistance en haar grote opponent, de meedogenloze en geslepen Major Dieter Franck van de Duitse Inlichtingendienst. In een tweesporenverhaal volgen we per hoofdstuk de belevenissen van een van beide hoofdpersonen: "Flick" op haar gewaagde missie - met de Codenaam Torenkraai - om een belangrijk communicatiecentrum uit te schakelen en Franck in zijn jacht op leden van de Résistance om deze verzetgroep te breken. Maar zijn grootste prooi en obsessie is Felicity Clairet. Dieter Franck komt steeds een stukje dichterbij maar de tijd dringt...
 
Deze roman is een eerbetoon aan de vrouwen in de Tweede Wereldoorlog. Follett is er wederom in geslaagd een superspannende oorlogsroman te schrijven over een waargebeurde heldendaad uit de Tweede Wereldoorlog. Hij weet een perfecte mix te maken van minder bekende historische feiten, over o.a. SOE (Special Operations Executive) en FANY’s, en bloedstollende spanning overgoten met een een vleugje romantiek. Codenaam Torenkraai is wederom een staaltje van Follett's geweldige schrijfkunst en naarmate het verhaal vordert, wint de thriller aan vaart en spanning. Het boek is een absolute aanrader maar dat zijn bijna alle zijn boeken.

Langdradig gezever over een stel broers en een moord in een zomer. Het wilde maar niet boeien en na 100 bladzijden heb ik 'm weggelegd. Inmiddels is het boek bij een liefhebber van Parker terecht gekomen. Of die er meer plezier aan (heeft) beleefd?
 

Mijn mening:

Vergezocht en ongeloofwaardig verhaal maar wel ouderwets spannend geschreven!
   

Zoals vijftien jaar eerder heeft Fitz een hoge prijs betaald voor zijn dienstbaarheid aan het koninkrijk. Zijn wolf Nachtogen is gestorven en hij kan nu onmogelijk nog terugkeren naar zijn rustige leventje in zijn afgelegen hut. Hij treedt in dienst van de Nar, die zich voordoet als een belangrijke edelman uit Jamaillia, en neemt tegelijkertijd zijn oude beroep weer op: spion in dienst van het koninkrijk.

Dan arriveert er een grote delegatie edelen van de Buiteneilanders in Kasteel de Hertenhorst. Onder hen bevindt zich de jonge Elliania, de toekomstige bruid van Prins Plicht. Terwijl de verloving bijna een feit is , arriveert er geheel onverwacht een groep handelaren uit het verre Jamaillia op de Hertenhorst, wat de geschiedenis van de Levende Schepen uit Jamaillia onlosmakelijk verbindt met het lot van de Zes Hertogdommen.

Mijn mening:

Tweede deel uit de serie De Boeken van de Nar.
Vanouds goed en prachtig epos over de belevenissen van FitzChevalric aan het hof van De Hertenhorst. Vervolg op De oproep van de Nar. Zie voor het volledig overzicht van de trilogieën bij Robin Hobb.