|

Toen ik voor het eerst de naam Sebastian Fitzek hoorde en de
titel De Therapie had ik niet
direct de neiging om meteen naar de
boekhandel te rennen om het boek te kopen. Op de een of andere
manier had ik niet het idee dat het iets voor mij was. Toen mijn
vrouw een jaartje later zijn tweede boek
De Gijzeling las en zo
enthousiast werd dat ze nog dezelfde week
De Therapie ging kopen,
begon ik te twijfelen. Ze zei tijdens het lezen al een paar keer
dat ik de boeken ook heel leuk zou vinden dat ik besloot de gok te
nemen. De boeken waren tenslotte toch al in huis.
Ik mag graag boeken op volgorde lezen dus ik begon met zijn
debuut en ik werd zeer aangenaam verrast. Fitzek heeft een
prettige schrijfstijl, het verhaal was meeslepend en
superspannend. Dat dit geen incident was, bewees Fitzek met
zijn tweede boek De Gijzeling wat qua inhoud al net zo
verrassend, goed en spannend was. Derhalve besloot ik Fitzek
een eigen plekje op Spanningzoeker.nl
te geven.
Wat Fitzeks boeken in mijn ogen zo bijzonder maken is dat
ze niet zo voorspelbaar zijn als de gemiddelde doorsnee
thriller. Fitzek begint zijn verhaal met een vreemde
gebeurtenis om dan verder te gaan met iets totaal anders. Je
krijgt het idee dat het voorval in de proloog niets met het
verdere verloop te maken heeft maar langzamerhand ontvouwt
zich het grotere geheel. Daarnaast weet hij de lezer op het
puntje van de stoel te houden door bijna ieder hoofdstuk met
een cliffhanger te eindigen. Zijn boeken lezen dan ook als een
trein en kennen veel verrassende wendingen. Fitzek is voor
mij de Duitse Harlan Coben.
|