Ik moet bekennen dat ik, voordat ik
De negende Boeddha las, weinig meer
wist van Tibet dan wat algemene dingen: een door China bezet
land gelegen op grote hoogte in de Himalaya, een gevluchte Dalai
Lama, eeuwige sneeuw, boeddhisme, monniken, kloosters, rust en
wij(d)sheid. Mijn beeld van Tibet is na het lezen van deze
thriller in ieder geval een stuk realistischer geworden.
Op een mistige avond in Hexham Engeland
wordt Christopher Wylam's zoontje William ontvoerd door een stel
onbekende mannen. Wylam, een voormalig Brits agent van de
geheime dienst, wordt door zijn superieur Winterpole op een
vaag spoor geholpen richting India.
Aanvankelijk kon ik geen touw aan het
verhaal vastknopen en dacht ik met een zoveelste (melo)dramatische
hersenspinsel van Easterman te maken te hebben. Het bloemrijk
taalgebruik om de elementen te beschrijven en het gebruik van de
vele Tibetaanse woordjes, lazen erg vermoeiend maar met de start
van het tweede deel begon het verhaal plots te boeien. De
verteltrant werd wat vlotter en het verhaal werd steeds
spannender zodat ik het almaar moeilijker vond om het boek weg
te leggen. Toen ik halverwege het verhaal eens op internet ging
googlen naar Tibet en meer over het land en haar geschiedenis te
weten kwam, vielen de stukken op hun plaats.
Ik heb nooit geweten dat Tibet zo'n roerige en gewelddadige
geschiedenis kende. Mocht je geïnteresseerd zijn kijk dan eens
op:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Tibet_(gebied).
Ik moet zeggen dat Daniel Easterman een
indrukwekkend stukje research voor dit boek heeft geleverd want
De negende Boeddha
is doorweven met feiten en dat maakte het lezen nog eens extra
aantrekkelijk maar het is geen gemakkelijk boek en je moet er
echt van houden.
RtH 18-2-2007