Inhoud:
Inspecteur Catherine McLeod heeft één credo: misdaad in
Glasgow is rechttoe rechtaan. Wraak en kleinzielig getreiter zijn
over het algemeen het motief. Maar wanneer ze een vermoorde
onderwereldfiguur in een steegje vindt, bekruipt haar het gevoel
dat er meer doden zullen volgen. Wat ze niet beseft, is op hoeveel
lang verborgen geheimen ze in haar onderzoek zal stuiten - aan
beide kanten van de wet.Aan de andere kant van de stad werkt
Jasmine Sharp samen met het oom Jim als privédetective. Wanneer
Jim plotseling verdwijnt, leiden zijn dossiers haar naar Glen
Fallan, een huurmoordenaar binnen het criminele circuit die al
twintig jaar dood zou zijn. Haar onderzoek neemt echter een
onverwachte wending als ze op een web van corruptie stuit dat de
gehele politiemacht op zijn grondvesten zal doen schudden - mits
ze lang genoeg blijft leven om het bewijs te leveren.
Recensie:
Opgerekte grenzen van het recht
De Schot Christopher Brookmyre
heeft meer dan een dozijn boeken op zijn naam staan waarvan er in
Groot-Brittannië over een miljoen zijn verkocht. Tevens heeft hij
voor zijn werk tweemaal de Sherlock Award gewonnen. In
Nederland is hij echter nog een grote onbekende maar ik verwacht
dat daar na het knap geconstrueerde Verborgen lichamen snel
verandering in gaat komen.
Hoofdinspecteur Catherine McLeod wordt op
haar laatste vakantiedag bij een zwaar toegetakeld lichaam
geroepen. Het lijkt bijna zeker om een afrekening in het criminele
circuit te gaan en daarom zou het eigenlijk een zaak voor Locust
moeten zijn – een special taskforce tegen de georganiseerde
misdaad - maar binnen enkele geledingen van het korps geniet deze
eenheid weinig vertrouwen. Men beschuldigt de afdeling ervan dat
ze te weinig arrestaties verricht en prominente criminelen de hand
boven het hoofd houdt. In dit mijnenveld van achterdocht en
wantrouwen moet Catherine McLeod proberen de zaak zo snel mogelijk
zien op te lossen voordat er een bende-oorlog uitbreekt.
Ondertussen probeert Jasmine Sharp,
privédetective in spe, haar vermiste werkgever en oom op te sporen
die plotseling verdwenen is. Bij het nalopen van zijn laatste
zaken komt ze op het spoor van Glen Fallon, een dode
huurmoordenaar die echter nog springlevend blijkt te zijn. Als
beide niet veel later worden beschoten, besluit Fallon haar te
helpen bij het vinden van haar oom en tevens om erachter te komen
wie zo geschrokken is van zijn terugkeer uit de dood.
Verborgen lichamen is geen
eenvoudige thriller. Het plot is behoorlijk ingewikkeld en je
moet je hoofd er goed bijhouden. De vele namen en bijnamen maken
het er niet makkelijker op om het verhaal te volgen daarom is het
spijtig dat sommige personages niets aan het verhaal toevoegen en
onnodig de aandacht afleiden. Dat is ook mijn enige punt van
kritiek op deze, verder voortreffelijke, thriller. Na de
openingsschermutselingen en de verschillende introducties wint het
verhaal op circa een derde van het boek aan vaart en wordt het ook
een stuk spannender. Je doorzettingsvermogen wordt in ieder geval
op het eind ruim beloond met een zeer verrassende ontknoping.
Christopher Brookmyre heeft een
fraaie, luchtige manier van schrijven met mooie vergelijkingen en
metaforen. Zijn twee vrouwelijke hoofdfiguren zijn ongeveer
elkaars tegenpolen. De stuntelige, vrijgezelle Jasmine is
eigenlijk nog een kind en geestelijk erg fragiel na het overlijden
van haar moeder. Haar vader heeft ze nooit gekend. Hoofdinspecteur
Catherine McLeod daarentegen is een volwassen, gehuwde vrouw en
moeder van twee kinderen. Ze is erg zelfverzekerd wat haar werk
betreft maar over haar relatie met haar negen jaar jongere man
Drew is ze minder zeker. Die kwetsbaarheid van beide vrouwen geeft
het verhaal naast de oplopende spanning ook een gevoelvol,
emotioneel randje.
Verborgen lichamen is een
verontrustende thriller over het “wheelen en dealen” binnen het
rechtssysteem waarbij de grenzen van het toelaatbare wel erg ver
worden opgerekt. Het boek is het eerste deel uit een nieuwe
misdaadserie waarbij Brookmyre afscheid neemt van het
luchtige toontje dat zijn eerdere boeken schijnt te kenmerken,
volgens eigen zeggen om de angst en spanning beter tot zijn recht
te laten komen. Hij wil meer de donkere kant van de samenleving
laten zien en mijns inziens is hij daar uitstekend in geslaagd.
Het is eigenlijk onbegrijpelijk dat Brookmyre niet eerder
door een Nederlandse uitgever is opgemerkt want deze inwoner van
Glasgow is een absolute aanwinst voor het thrillergenre.
© RtH 5-10-2011
|